| kobieta w sukience zapinanej z tyłu na guziki |
|
Wybór publikacji prasowych.Poezja.
moteris suknele, užsagstyta ant nugaros (kobieta w sukience zapinanej z tyłu na guziki). W: Znad Wilii, kwartalnik, Wilno, 2007, s. 88
kobieta w sukience zapinanej z tyłu na guziki
dwie kobiety na peronie
pierwszej na oczach drugiej rozpina się ostatni guzik sukienki w kolorze jej pomarańczowo – złote brzegi krok za krokiem odsłaniają ciało czarny żagiel bielizny unosi się i opada na falach słów – rozpiął się pani guzik proszę więc, niech pani… i obce ręce łączą brzegi sukni jak dwa światy –
od kiedy odszedł ode mnie – mówi kobieta – by zapinać suknie na przeźroczystych ciałach aniołów zapinanie guzików boli jak widok pustej o świcie poduszki jak lęk przed zaproszeniem dla dwóch osób i wtedy gdy ciało w objęciach własnych rąk przybiera kształt niemocy
trzeba więc – mówi druga – pożegnać sukienki zapinane z tyłu na guziki i te z suwakami od lędźwi po kark zacałowania
aż do czasu przyszłego
moteris suknele susagstyta ant nugaros
dvi moterys perone
vienai regint atsisega kitos paskutinė suknelės saga Hierapolio dulkių spalvos ir saulėlydžio virš Efezo jos oranžiniai-aukso krantai žingsnelis po žingsnelio atidengia kūną juodos apatinuko burės pakyla ir krenta ant žodžių bangos – atsisegė jūsų saga leiskite ponia jums... ir svetimos rankos kaip du pasaulius sujungia suknelės krantus –
nuo tada kai palikęs mane – sako moteris – sagsto suknias angelų – skaidrūs jų kūnai skauda užsiseginėjant sagas skauda tuščia vieta ant pagalvės švintant kaip ir baimė sulaukti kvietimo dviems kaip ir tada kai kūnas pačios apkabintas įgauna negalios formą
tai reikia – sako kita – atsisveikinti su suknelėmis su sagomis ant nugaros ir tomis kurių užtrauktukai nuo klubų iki nubučiuoto sprando kad – kaip ir jis – išeitų ir ten pasiliktų
net iki būsimo laiko
( tłumaczenie: Birute Jonuskaite ) |
| wstecz |
|---|