porządek świata

 

"porządek świata”, „amputacja pamięci”

W: Topos, 2004, nr 3 – 4, s. 178 – 179

 

***

 

porządek świata

jest przemyślany w każdym szczególe

i nic tu nie dzieje się przypadkowo

 

tutaj czas jak antybiotyk
a przyjaciele niczym bandaż

ochraniają ranę

 

nawet bezpańskie teraz buty

pasują do stóp syna
i ta koszula w kratkę i sweter w serek

 

i po to by serce nie pękło

pęknie rura w ścianie

i jak soczewka skupi na sobie uwagę

 

podobnie jak wieczór literacki

i imieniny tych którzy niedawno

zbierali ciebie w rozproszonym świetle świec

 

i tak potoczy się życie
do ostatniej nocy i świtu ostatniego

aż staną zegary

 

do okna zastuka ptak

uniesie się delikatny obłok tam

skąd żadne listy nie dochodzą

 

zostanie marność dążeń

i zbyt mało ciebie dla mnie

i zbyt mało mnie dla ciebie

 

amputacja pamięci

 

czas jak chirurg

milimetr po milimetrze

odcina pamięć

 

i ani kropli krwi

a stygnące w chwili obrazy
tworzą galerię z napisem

zamknięte

i nic nie boli
bo znieczuleniem jest zdziwienie

że jednocześnie

żyć można i umierać

inaczej
być świadkiem własnych narodzin

znów dziwić się logice stworzenia
i niezbędnej obecności innych

wiedzieć że istnieją łzy

i nie płakać pod drzwiami

do przeszłych obrazów

odnaleźć klucz
i ze starannością muzealnika

dbać o detale każdego dnia

 

żyć

 
wstecz   dalej »