JANINA OSEWSKA Do czasu przyszłego. Wydawnictwo TIKKUN Warszawa, 2007

kobieta w sukience zapinanej z tyłu na guziki


dwie kobiety na peronie

pierwszej na oczach drugiej
rozpina się ostatni guzik sukienki w kolorze
pyłu z Hierapolis i zachodu słońca nad Efezem
jej pomarańczowo - złote brzegi
krok za krokiem odsłaniają ciało
czarny żagiel bielizny
unosi się i opada na falach słów -
rozpiął się pani guzik
proszę więc, niech pani…
i obce ręce łączą brzegi sukni jak dwa światy -

od kiedy odszedł ode mnie - mówi kobieta -
by zapinać suknie na przeźroczystych ciałach aniołów
zapinanie guzików boli
jak widok pustej o świcie poduszki
jak lęk przed zaproszeniem dla dwóch osób
i wtedy gdy ciało w objęciach własnych rąk
przybiera kształt niemocy

trzeba więc - mówi druga - pożegnać sukienki
zapinane z tyłu na guziki
i te z suwakami od lędźwi
po kark zacałowania
by - tak jak on - odeszły i tam pozostały

aż do czasu przyszłego


14. 07. 06 r., Sajenek