|
CZAS BEZPOWROTNY I ŚWIATŁO
w: Przegląd Augustowski nr 3 (133), s. 9, Augustów, 2006
CZAS BEZPOWROTNY I ŚWIATŁO
Z najnowszą książką Wojciecha Kassa spotkałam się w miejscu przepełnionym sztuką i ciszą. Dom Andrzeja Strumiłły, w którym cieszyłam się nowymi wierszami poety stoi pośród lasów, na wzgórzu, skąd rozpościera się widok na najpiękniejszą z rzek, Czarną Hańczę. Owego grudniowego dnia, jak cały dookolny krajobraz, rzekę obejmowało słońce. Malarz wybierał wtedy przeźrocza obrazujące proces twórczy powstawania obrazów do „Psalmów” w tłumaczeniu Czesława Miłosza, na organizowane przeze mnie spotkanie, a ja na ten czas dostałam do rąk dedykowany mu tomik Gwiazda Głóg.
Przy płonącym kominku, z dwoma psami u stóp i zaciekawieniem, odkrywałam światy najnowszych poezji autora Przepływu cieni. To nie był przypadek, że książkę opowiadającą o tym, jak nie odejść z tego świata ogołoconym, o poszukiwaniu odpowiedzi na pytania o sens życia i pocieszenia w miłości i przyrodzie, czytałam w czasie poprzedzającym wieczór rozmyślań nad człowiekiem, o którym Andrzej Strumiłło pisze: „Stoi nagi i ślepy pomiędzy słońcem i księżycem, jak i one z magmy ognistej powstały”. |
|
Czytaj całość...
|
|
|
DROGA DO SIEBIE
w: Przegląd Augustowski, nr 2(132), s. 9, Augustów. 2006
Droga do siebie
W miejscowości Greve in Chianti, niedaleko Florencji, w maleńkiej księgarni pod arkadami, nazywanej zdrobniałym la formicola od słowa formica – mrówka, można znaleźć liczne książki o Toskanii w języku włoskim i w innych językach, które Tessa Capponi – Borawska w Dzienniku Toskańskim nazywa „twoc” – „Toskania w oczach cudzoziemców”. W tym roku do grona opisujących niepowtarzalność toskańskich krajobrazów, dzieł sztuki, architektury dołączył Marek Zagańczyk ogłaszając Drogę do Sieny. Książka wydana przez Fundację Zeszytów Literackich zawiera szkice nawiązujące do obrazów, w szerokim tego słowa znaczeniu, widzianych w pobliżach ulubionej przez autora doliny Orcii oraz do postaci najbardziej cenionych przez Marka Zagańczyka pisarzy – wędrowców, dzięki którym, jak pisze autor „...znajduję (...)innego siebie, jakąś cząstkę która tkwi we mnie, choć na co dzień nie daje znaku”. W książkach Nicolasa Bouviera, Naipaula, Brucea Chatwina, Vity Sakville – West, Jerzego Stępowskiego, Micińskiego, Erwina Axera, Tomasiego di Lampedusa odnajduje on intensywność doznań, radość z podróży, ale również świadomość kresu. |
|
Czytaj całość...
|
|
|