Na rozstajach pamięci

 

 

W: Almanach Sejneński, Sejny, 2006, 2007, 2008, nr 6, s. 348 – 351, Ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów”

 

Polsko – litewski tom poetycki Birutė Jonuškaitė p.t. „Dziecko o posiwiałych oczach”/ „Vaikas pražilusiom akim” zawiera 49 interesujących wierszy podzielonych na dwie części. Pierwszą zatytułowaną „Nocą z latarnią”/ „Natkį su liktarna” i drugą, od której pochodzi tytuł całego zbioru. Grafika umieszczona na okładce z motywem ryby zapowiada wiersze o tematyce nawiązującej do początku, do korzeni. Już pierwszy utwór, modlitwa do Wszechmogącego, potwierdza ową zapowiedź.

 

 

 

Czytaj całość...
 

 

 

Dialog miłości

W: TOPOS, Sopot, 2009, nr 6(109), s. 186-187

 

Mimo że książka Życie obok wojny – Liban 2006 autorstwa dwóch salezjańskich księży, Kazimierza Gajowego i Jarosława Dobkowskiego, dotyka tematyki trudnej i skomplikowanej pod względem religijnym i politycznym, to w sposób przystępny pokazuje podstawowe relacje pomiędzy chrześcijanami a muzułmanami, opisuje szczegółowo 33 dni wojny, od 12 lipca do 14 sierpnia 2006 i zapoznaje z jej genezą.

 

 

Czytaj całość...
 

Poetka motywu wody

 

 

 

W: TOPOS, Sopot, 2011, nr. 4(119),

W: Najprościej, Białystok 2011, s. 32 (według publikacji w TOPOS nr 4(119).

 

Józefa Drozdowska jest poetką motywu wody. Jej poprzednie tomiki: Dolina mojej rzeki (1988),  Rzeka Siloe (1998) oraz ponad dwadzieścia wierszy z najnowszej książki Do cykorii podróżnika przywołują motywy akwatyczne – źródło, wodę i… modlitwę. Dlaczego motyw wody w jej twórczości ma tak wielką rangę? Odpowiedzi należy szukać w stwierdzeniu Talesa, że „Początkiem wszechrzeczy jest woda” i w najgłębszych pokładach poetyckiej duszy, bo „...jeziora syte przestrzenią obłoków/ ogromne niczym dusza poety” (wiersz Krasnogruda).

Woda jest symbolem chaosu, niestałości, zmienności, przeobrażenia, rozpuszczania się. Przynosi też bezmiar możliwości: uzdrowienia, źródła życia, odrodzenia ducha i ciała, zmartwychwstania, potęgi, płodności, niebezpieczeństwa, śmierci, oczyszczenia, chrztu, wiedzy i pamięci utajonych w podświadomości, zwierciadła, prawdy, mądrości, dobra i zła, łaski i cnoty, duszy ludzkiej, umysłu kosmicznego, zapomnienia, zasady żeńskiej, magii.

Czytaj całość...
 

 

CZAS BEZPOWROTNY I ŚWIATŁO

w: Przegląd Augustowski nr 3 (133), s. 9, Augustów, 2006

 

 

 

 

 

CZAS BEZPOWROTNY I ŚWIATŁO

 

Z najnowszą książką Wojciecha Kassa spotkałam się w miejscu przepełnionym sztuką i ciszą. Dom Andrzeja Strumiłły, w którym cieszyłam się nowymi wierszami poety stoi pośród lasów, na wzgórzu, skąd rozpościera się widok na najpiękniejszą z rzek, Czarną Hańczę. Owego grudniowego dnia, jak cały dookolny krajobraz, rzekę obejmowało słońce. Malarz wybierał wtedy przeźrocza obrazujące proces twórczy powstawania obrazów do „Psalmów” w tłumaczeniu Czesława Miłosza, na organizowane przeze mnie spotkanie, a ja na ten czas dostałam do rąk dedykowany mu tomik Gwiazda Głóg.

Przy płonącym kominku, z dwoma psami u stóp i zaciekawieniem, odkrywałam światy najnowszych poezji autora Przepływu cieni. To nie był przypadek, że książkę opowiadającą o tym, jak nie odejść z tego świata ogołoconym, o poszukiwaniu odpowiedzi na pytania o sens życia i pocieszenia w miłości i przyrodzie, czytałam w czasie poprzedzającym wieczór rozmyślań nad człowiekiem, o którym Andrzej Strumiłło pisze: „Stoi nagi i ślepy pomiędzy słońcem i księżycem, jak i one z magmy ognistej powstały”.

Czytaj całość...
 

DROGA DO SIEBIE

w: Przegląd Augustowski, nr 2(132), s. 9, Augustów. 2006

 

 

 

 

Droga do siebie

W miejscowości Greve in Chianti, niedaleko Florencji, w maleńkiej księgarni pod arkadami, nazywanej zdrobniałym la formicola od słowa formica – mrówka, można znaleźć liczne książki o Toskanii w języku włoskim i w innych językach, które Tessa Capponi – Borawska w Dzienniku Toskańskim nazywa „twoc” – „Toskania w oczach cudzoziemców”. W tym roku do grona opisujących niepowtarzalność toskańskich krajobrazów, dzieł sztuki, architektury dołączył Marek Zagańczyk ogłaszając Drogę do Sieny. Książka wydana przez Fundację Zeszytów Literackich zawiera szkice nawiązujące do obrazów, w szerokim tego słowa znaczeniu, widzianych w pobliżach ulubionej przez autora doliny Orcii oraz do postaci najbardziej cenionych przez Marka Zagańczyka pisarzy – wędrowców, dzięki którym, jak pisze autor „...znajduję (...)innego siebie, jakąś cząstkę która tkwi we mnie, choć na co dzień nie daje znaku”. W książkach Nicolasa Bouviera, Naipaula, Brucea Chatwina, Vity Sakville – West, Jerzego Stępowskiego, Micińskiego, Erwina Axera, Tomasiego di Lampedusa odnajduje on intensywność doznań, radość z podróży, ale również świadomość kresu.

Czytaj całość...